ŞEHİR YAŞAM PORTALI
Bir yol hikayesi...

BU BAYRAMDA YİNE BANA AĞLAMAK DÜŞTÜ

Bay­ram­la­rın ha­ya­tı­mız­da çok önem­li ye­ri var­dır. Çün­kü bay­ram se­vinç, ne­şe, mut­lu­luk, hu­zur, saa­det de­mek­tir. Ama ma­ale­sef ‘gö­nül is­ter, ka­der gü­ler’ he­sa­bı bu ta­rif her­kes için ay­nı oran­da ge­çer­li de­ğil­dir. Bu­nu bi­raz aça­cak olur­sak, özel­lik­le bo­şan­ma­la­rın gün­den gü­ne art­tı­ğı gü­nü­müz­de par­ça­lan­mış ai­le­ler bu­na aday­dır. Ne­den der­se­niz, or­ta­da ço­cuk­lar iki ta­raf ara­sın­da da hu­su­met bu­lu­nu­yor­sa ve ai­le­ler­de bi­linç­siz­ce bir bi­rin­den öç ala­bil­mek adı­na o ma­sum ço­cuk­la­rı kul­la­nı­yor­sa di­ğer za­man­lar­la be­ra­ber bay­ram­lar­da sı­kın­tı, üzün­tü, göz­ya­şı zir­ve­ye ula­şır. Çün­kü ko­yun ku­zu­suy­la, ta­vuk civ­civ­le­riy­le, an­ne- ba­ba­lar ço­cuk­la­rıy­la, ço­cuk­lar­da an­ne ba­ba­la­rıy­la mut­lu­dur. Ço­ğu şe­yin al­ter­na­ti­fi var­dır ama an­ne- ba­ba­nın ve ço­cuk­la­rın al­ter­na­ti­fi yok­tur. Kim­se an­ne- ba­ba­sı­nı ve­ya ço­cuk­la­rı­nı seç­me lük­sü­ne sa­hip de­ğil­dir. Onun için, dün­ya­nın ne­re­sin­de olur­sa ol­sun an­ne an­ne­dir, ba­ba ba­ba­dır, ço­cuk yi­ne ço­cuk­tur.

Şu ib­ret­lik hikâye­yi is­ter­se­niz dik­kat­le oku­ya­lım. Eşin­den ay­rı­lan ba­ba kü­çük kı­zı­na yaş gü­nü için bir he­di­ye al­mak üze­re oyun­cak­çı dükkânı­na git­ti. Ba­ba, sa­tı­cı kı­za:

‘Ba­kın’ de­di. ”Ben eşim­den ay­rıl­dım ve kı­zım bü­tün gün ev­de ba­kı­cı­sıy­la ka­lı­yor. Öy­le bir oyun­cak is­ti­yo­rum ki ona an­ne­si­nin yok­lu­ğu­nu his­set­tir­me­sin. Kı­zım üzül­me­sin” Sa­tı­cı kız ba­şı­nı sal­la­dı. ”Si­zi çok iyi an­lı­yo­rum be­ye­fen­di” de­di.’ Dükkânı­mız bu böl­ge­nin en zen­gin çe­şi­de sa­hip, oyun­cak­çı­sı­dır. Si­ze is­te­di­ği­niz he­men her tür­lü oyun­ca­ğı ve­re­bi­li­rim. Oyun­cak ayı­lar, oyun­cak as­ker­ler, it­fa­iye­ci­ler, her tür­lü oyun­cak be­bek­ler… An­cak OYUN­CAK AN­NE­MİZ YOK! Hiç­bir za­man­da ol­ma­dı üz­gü­nüm.”

An­ne­nin -ba­ba­nın oyun­ca­ğı ol­ma­dı, ol­ma­ya­cak. Al­lah kim­se­nin ai­le yu­va­sı­nı yık­ma­sın (da­ha doğ­ru­su biz su­dan se­bep­ler­le yık­ma­ya­lım) ço­cuk­la­rı­mı­zı an­ne-ba­ba­la­rın­dan ayır­ma­sın. Bu bağ­lam­da eğer ai­le par­ça­lan­ma­sı ba­şa gel­miş­se, tek­rar bir­leş­me imkânı or­ta­dan kak­mış­sa ve or­ta­da ço­cuk­lar var­sa iş­te bu nok­ta­da her iki ta­ra­fa da bü­yük gö­rev dü­şü­yor. Özel­lik­le ai­le bü­yük­le­ri­nin his­si dav­ran­mak­tan, kız­la­rı­na, oğul­la­rı­na bas­kı yap­mak­tan ka­çın­ma­sı, ço­cuk­la­rın sağ­lık­lı bü­yü­ye­bil­me­si için, an­ne ta­ra­fı­nın ba­ba­yı, ba­ba ta­ra­fı­nın an­ne­yi ço­cuk­la­rın ya­nın­da KÖ­TÜ­LE­ME­ME­Sİ – te­la­fi­si müm­kün ol­ma­ya­cak söz­le­ri sarf et­me­me­si la­zım­dır. Di­ğer ta­raf­tan ço­cuk­la­rın an­ne ve­ya ba­ba­ya kar­şı ÖÇ AL­MA ara­cı ola­rak ke­sin­lik­le kul­la­nıl­ma­ma­sı ge­rek­mek­te­dir. Ço­cuk­la­rın is­te­di­ği an an­ne ve­ya ba­ba­sıy­la ile­ti­şim kur­ma­sı, gö­rüş­me­si, dü­ğün­de bay­ram­da boy­nu bü­kük kal­ma­ma­sı çok ama çok önem arz et­mek­te­dir. Bu­na en­gel ol­mak bü­yük bir ve­bal­dir.

Bir ba­ba­nın (fark et­mez ter­si de ola­bi­lir) ağ­zın­dan ka­le­me al­ma­ya ça­lış­tı­ğım ve ya­zar­ken göz­ya­şıy­la ka­rış­tır­dı­ğım aşa­ğı­da­ki şi­iri­mi şu mü­ba­rek gün­ler­de an­ne- ba­ba has­re­ti çe­ken ço­cuk­la­ra, yav­ru­la­rı­nı kok­la­yıp öp­mek is­te­yip te en­gel­ler yü­zün­den ula­şa­ma­yan an­ne – ba­ba­la­ra ar­ma­ğan edi­yo­rum…

*
Bayramlar kimine sevinç, kimine acı
Benim için ta Arifeden başlıyor sancı
Öz evlatlarım, bana karşı yapıldı yabancı
Bu bayramda, yine bana ağlamak düştü

Şartlar oluşunca ayrılık artık hak oldu
İki yavrumda annesinin yanında kaldı
Çocuklara demiş: babanız bizi kovdu
Bu bayramda, yine bana ağlamak düştü

Kalabalıklar içerisinde yalnızım
Artık bana, bayram şekeri değil lazım
Elimi öpecek yavrularıma muhtacım
Bu bayramda, yine bana ağlamak düştü

Benim de körpe kuzularım vardı
Şimdi benden çok uzaklarda kaldı
Bayramlıklarını, bilmem ki kim aldı?
Bu bayramda, yine bana ağlamak düştü

Acı haber, tatlı dille verilmez ki,
El çocuğu yavrun gibi sevilmez ki,
Yaşamayan bu hasreti bilmez ki,
Bu bayramda, yine bana ağlamak düştü

Bu gece rüyamda küçük kızımı gördüm,
Ağlayarak dedi: ’hani baba bizi seviyordun,
Seni çok özledik, arayıp sormuyorsun, niçin?
Dedim: ’Kızım izin vermiyorlar, sizi görmem için’
Bu bayramda, yine bana ağlamak düştü

Anneler bilirim, çocukları için kendini heba eder,
Anneler bilirim, kendisi için çocuklarını heder eder
Dünya hali bu, bana da yazılmış ikincisi gibi kader
Bu bayramda, yine bana ağlamak düştü

MAHİR der, anne annedir, baba babadır unutulmasın
Ne olur, boşanmalarda çocuklar öç almak için tutulmasın
Birde onların yanında, anne- babaya pervasızca atılmasın
Bu bayramda, yine bana ağlamak düştü

Dikkatinizi Çekebilir:

Cevap Bırakın