ŞEHİR YAŞAM PORTALI
Bir yol hikayesi...

EN GÜZEL GÜNLERİMİZ.

Osmancık’ta şu anda ikamet ettiğim evi,

1996 yılı Ağustos ayında,

Epey bir peşinat vererek,

Taksitle satın almıştım.

Peşinat olarak ayrıca 1990 model,

Broadway arabamı da vermiştim.

O zamanlarda kendi doğduğum,

Birinci sınıfı okuduğum köydeki,

İlkokulda Müdür Yetkili öğretmendim.

Okul dışı zamanlarda arıcılık yapıyordum.

Kendi tarlalarımızı ekiyordum.

Çeltik, bamya, buğday, fasulye yetiştiriyordum.

Hani diyorlar ya:

”Ev alana Allah yardım edermiş.”

Kırk kovan arım vardı,

O yıl mevsim yağışlı gitmiş,

Kovanların ilave katları da bal dolmuştu.

Evimin borcunun neredeyse dörtte birini,

Bal parası ile ödemiştim.

O sene her senekinden daha çok,

Çeltik ve buğday hasat etmiştik.

Hasat ettiklerimizi, satınca,

Ev borcunu ödedikten sonra,

Elimizde biraz daha para kalmıştı.

Eski arabamdan daha düşük model,

Bir araba da almıştım.

Ben ve eşim o yaz çok çalışmıştık.

Yorulmak bilmiyorduk.

Her gün ineğimizi ve düvesini güden,

Çocuklarımız da çok eziyet çekmişti.

Okul bahçesinde ve yanındaki,

Kendimize ait tarlada bir eve,

Lazım olacak her şeyleri ekmiştik.

Kavun, karpuz, mısır, biber patlıcan,

Domates, bamya, soğan, patates…

İneğimizden sağdığımız sütten,

Peynir, tereyağı kaymak yapıyorduk.

Bal ve kaymağı karıştırıp yerdik.

Bırak kimselerden bir şey almak,

Biz ekemeyen ve dikemeyen yaşlılara,

Yetiştirdiğimiz ürünlerden veren el olmuştuk.

..

Yaşımız  biraz ilerleyip,

Kolumuz, bacağımız acıdığında,

Haplarla yaşamaya başladığımızda,

Eşim ve ben,

Bu gün dönüp,

Geçmişe baktığımızda,

En zor ve mücadeleli,

Günlerimizin,

En güzel günlerimiz,

Olduğunu  anlamıştık.

 

Muharrem YILDIZ

Dikkatinizi Çekebilir:

Cevap Bırakın