ŞEHİR YAŞAM PORTALI
Bir yol hikayesi...

Muharrem YILDIZ

“Değerli kişi bulunduğu yüksek yerden uzaklaştırılmakla

Ya da sosyal konumunu yitirmekle değerden düşmez.”

Yani “Altın yere düşmekle, pul olmaz.”

Ama horoz ölürmüş yine de,

Gözü çöplükte kalırmış.

..

En sıkıntılı anlarıdır insanın,

Elindekileri yitirmek.

Hele haksız yere itilmek bir kenara.

Aslında bu zor anların,

Bir salâvat getirmektir ilacı.

Rahatlatır insanı, yüreği serinler.

..

Statü, kariyer,

Makam, para,

İnsanın dünyası olduysa,

O girdabın içindeyse,

Zor kazandıklarını,

Bir anda yitirdiyse,

Kendine canavarlaşır.

..

Aslında her şey bir hiçtir.

Biraz öteye geçebilse,

Biri tutsa elinden,

Zavallı kalabalıklar içinde yalnızdır.

..

Koca mahallede ayakkabıcı tamircisidir.

Yalnızdır.

Kendine canavarlaşır.

Bir ayakkabı bağı ile asar kendini.

 

 

Koca belediyede işçidir.

Atılmıştır.

Yalnızdır.

Bir bidon benzinle yakar kendini.

Çalışmadan maaş alanlara inadına.

Genç biri canavarlaşır kendine,

Arabasını yakar köprünün ortasında,

Köprüden atar kendini.

..

Mahallenin muhtarı, okulunun müdürü,

Öğretmeni, kaymakamı, valisi,

Kalabalıklar içindeki o yalnızları bulmalı.

Oturmamalılar makamlarında,

Her gün sabah üç, beş, esnaf gezmeli,

Evler gezmeli, mahalle anneleri,

Mahalle babaları belirlemeli.

Belki o kalabalıklar içinde,

Yalnızlaşan birilerini bulurlar.

Umut olurlar

Dertlerine derman olurlar.

“Topluluk hayatı içinde insanın,

Uğrayacağı en büyük felaket yalnızlıktır.”

Muharrem YILDIZ

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

19. KÖY YAZILARI        

               Muharrem Yıldız      

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Dikkatinizi Çekebilir:

Cevap Bırakın