Yasemin Yanık İçin Osmancık’ta Oturma Eylemi Düzenlendi

0

BEĞENDİM

ABONE OL

News

0

Çorum’un Osmancık ilçesinde eski eşi tarafından silahla vurularak öldürülen Yasemin Yanık için kadına yönelik şiddete tepki amacıyla oturma eylemi düzenlendi.

Osmancık Kent Meydanı’nda saat 17.00’de gerçekleştirilen eylemi Zehra Uslu ve Gaye Arslanbaş organize etti. Eyleme katılanlar, kadına yönelik şiddete tepki göstererek Yasemin Yanık’ın anısını yaşatmak ve benzer olayların önüne geçilmesi çağrısında bulundu.

Oturma eylemine bazı sivil toplum kuruluşlarının temsilcileri ile gençler de destek verdi.

“YASEMİN İÇİN BURADAYIZ”

Grup adına açıklama yapan Gaye Arslanbaş, kadın cinayetlerine tepki gösterdi.

Arslanbaş açıklamasında şu ifadelere yer verdi:

“Yasemin…

Dün vardı.

Gülüyordu.

Hayalleri vardı.

Sevdikleri vardı.

Belki yarın için yapacağı planları vardı.

Bugün ise adını bir fotoğrafın altında,

“öldürüldü” kelimesinin yanında görüyoruz.

İnsan bunu nasıl kabul edebilir?

Bir insanın hayatı nasıl olur da birkaç saniyede elinden alınabilir?

Bir annenin, bir evladın, bir kardeşin, bir arkadaşın hayatı nasıl böyle yarım bırakılabilir?

Biz artık “bir kadın daha öldürüldü” cümlesini duymak istemiyoruz.

Çünkü her defasında yalnızca bir kadın ölmüyor.

Bir evin ışığı sönüyor.

Bir annenin yüreğinden bir parça kopuyor.

Bir çocuğun hayatından annesinin sesi eksiliyor.

Bir baba kızının mezarına bakıyor.

Bir kardeş, onun telefon numarasını rehberinden silmeye kıyamıyor.

Bir arkadaş, “Keşke son kez arasaydım…” diye kendini suçluyor.

Ve biz geride kalanlara sadece

“Başınız sağ olsun” diyoruz.

Ama artık yetmiyor.

Başımız sağ olsun demek istemiyoruz.

Kadınların ölmediği günleri görmek istiyoruz.

Yasemin bugün aramızda değil.

Ama biz onun adına konuşacağız.

Çünkü onun konuşacak sesi artık yok.

Biz onun yerine diyeceğiz ki:

“Ben yaşamak istiyordum.”

“Ben korkmadan sokağa çıkmak istiyordum.”

“Ben sevdiğim insanlardan ayrılmak istediğimde öldürülmek istemiyordum.”

“Benim hayatımın sahibi bendim.”

Bugün bu meydanda oturan her kadın, Yasemin’in yarım kalan hayatının karşısında bir söz söylüyor.

Her erkek, her anne, her baba, her kardeş, her evlat…

Hepimiz bir kez daha düşünelim:

Biz nasıl bir ülkede yaşamak istiyoruz?

Kadınların öldürüldüğü bir ülkede mi?

Yoksa kadınların korkmadan yaşadığı, çocukların annelerine sarılarak büyüdüğü, hiçbir evden “Yasemin’i kaybettik” feryadının yükselmediği bir ülkede mi?

Biz ikincisini istiyoruz.

Ve bunun için buradayız.

Yasemin…

Belki seni hiç tanımadık.

Belki aynı sokakta yürümedik.

Belki hiç sohbet etmedik.

Ama bugün senin acın bizim acımız.

Senin yarım kalan hayatın bizim yüreğimizde.

Senin adın bugün burada yalnızca bir isim değil.

Bir annenin acısı…

Bir ailenin gözyaşı…

Bir çocuğun eksikliği…

Ve hepimizin vicdanı oldun.

Sana söz veriyoruz:

Adını unutmayacağız.

Seni yalnızca bugün hatırlamayacağız.

Ve senden sonra başka bir kadının fotoğrafının altına aynı cümle yazılmasın diye sesimizi yükselteceğiz.

Çünkü hiçbir kadın eksilmesin istiyoruz.

Bir Yasemin daha olmasın.

Bir anne daha toprağa verilmesin.

Bir çocuk daha annesiz kalmasın.

Bugün burada sessizce otururken bile aslında çok büyük bir şey söylüyoruz:

“Yeter artık.”

Yeter…

Kadınların korkarak yaşamasına yeter.

Şiddetin normalleştirilmesine yeter.

Tehditlerin küçümsenmesine yeter.

Kadınların ölümünden sonra konuşulmasına yeter.

Biz kadınlar ölmeden önce korunmak istiyoruz.

Yasemin için…

Dün aramızdan alınan Yasemin için…

Ve yarın adını bilmediğimiz başka bir kadının fotoğrafını paylaşmak zorunda kalmamak için…

Bugün buradayız.

Yasemin, seni unutmayacağız.

Kadınlar yalnız değildir.

Kadına şiddete hayır!

Bir kişi daha eksilmeyeceğiz!”